Από το Μεγάλο Σάββατο, μετά την πρώτη Ανάσταση, άρχιζαν τα λαμπροήμερα τον Πόντο και τελείωναν την Δευτέρα του Πάσχα.
Η Ανάσταση του Κυρίου εορταζόταν με χορούς, τραγούδια και παραδοσιακά ποντιακά φαγητά, τα οποία βρίσκονταν πάνω στο τραπέζι, πάντα έτοιμο να υποδεχθεί τους επισκέπτες, σ’ όλα τα σπίτια. Εξέχουσα θέση είχαν τα κόκκινα αβγά και οι λαμπροκουλούρες.
Οι άντρες, μαζεύονταν σε παρέες και με τη συνοδεία της ποντιακής λύρας, τραγουδώντας και χορεύοντας γύριζαν από σπίτι σε σπίτι, για να μεταφέρουν το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης του Κυρίου.
Σαν γιορτή αγάπης που είναι το Πάσχα ήταν και η ευκαιρία να συμφιλιωθούν με ανθρώπους που μπορεί να είχαν μαλώσει.
Τις ημέρες αυτές έκαναν και ένα είδος “διαγωνισμού” αβγού. Από την Μεγάλη Πέμπτη που οι γυναίκες έβαφαν τα αβγά οι άντρες κυρίως, διάλεγαν και φύλαγαν τα πιο γερά για να τσουγκρίσουν, όχι μόνο στο χωριό, αλλά και στα γειτονικά χωριά.
Έκαναν όμως και ζαβολιές δημιουργώντας τεχνητά αβγά, τα τζιχτζιρίνα. Το έθιμο αυτό το τηρούν πολλοί Πόντιοι ακόμη και σήμερα.
Το βράδυ της Ανάστασης, όλη τη νύχτα, ξημέρωναν. Μετά τις 2.00, με το πρώτο λάλημα του πετεινού χτυπούσε η καμπάνα. Όλο το χωριό πήγαινε στην εκκλησία προτού ξημερώσει έβγαινε η Ανάσταση. Μετά τις 4.00 γινόταν η λειτουργία. Όποιοι ήθελαν κάθονταν μέχρι το τέλος και οι άλλοι φεύγανε για τα σπίτια τους. Ο κόσμος είχε μαζί του αυγά, τα τσούγκριζε και έλεγε το “Χριστός Ανέστη”. Το πρωί, μόλις σχολνούσε η εκκλησία, βάζανε τραπέζι και έτρωγαν ως το μεσημέρι.
Την πρώτη μέρα του Πάσχα τα καφενεία ήταν κλειστά. Όλος ο κόσμος ήταν έξω από τα σπίτια του και τσουγκρίζανε τα αυγά. Οι μεγάλοι, σε ομάδες 3 – 4 ατόμων πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι μαζί με μια λύρα, χόρευαν, τσούγκριζαν αυγά, τους κερνούσαν ούζο και μετά έφευγαν. Ερχόταν η δεύτερη Ανάσταση, η ώρα 12.00 το μεσημέρι. Πήγαινε πάλι ο κόσμος στην εκκλησία. Μετά όλο το χωριό μαζευόταν στην κεντρική πλατεία ή μπροστά στο σχολείο, κάποιος έπαιζε γκάιντα και όλο το χωριό χόρευε γιατί όλη την νηστεία δε χόρευε κανείς. Τα παιδιά έπαιζαν κυλώντας τα αυγά τους και όποιο είχε το πιο γερό αυγό και έσπαγε τα αυγά των άλλων τους τα έπαιρνε.
