Από το Μ. Σάββατο, μετά την πρώτη Ανάσταση, άρχιζαν τα λαμπροήμερα τον Πόντο και τελείωναν την Δευτέρα του Πάσχα.
Η Ανάσταση του Κυρίου εορταζόταν με χορούς, τραγούδια και παραδοσιακά ποντιακά φαγητά., τα οποία βρίσκονταν πάνω στο τραπέζι, πάντα έτοιμο να υποδεχθεί τους επισκέπτες, σ’ όλα τα σπίτια. Εξέχουσα θέση είχαν τα κόκκινα αβγά και οι λαμπροκουλούρες.
Οι άντρες, μαζεύονταν σε παρέες και με τη συνοδεία της ποντιακής λύρας, τραγουδώντας και χορεύοντας γύριζαν από σπίτι σε σπίτι, για να μεταφέρουν το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης του Κυρίου.
Σαν γιορτή αγάπης που είναι το Πάσχα ήταν και ηευκαιρία να συμφιλιωθούν με ανθρώπους που μπορεί να είχαν μαλώσει.
Τις ημέρες αυτές έκαναν και ένα είδος “διαγωνισμού” αβγού. Από την Μεγάλη Πέμπτη που οι γυναίκες έβαφαν τα αβγά οι άντρες κυρίως, διάλεγαν και φύλαγαν τα πιο γερά για να τσουγκρίσουν, όχι μόνο στο χωριό, αλλά και στα γειτονικά χωριά.
Έκαναν όμως και ζαβολιές δημιουργώντας τεχνητά αβγά, τα τζιχτζιρίνα. Το έθιμο αυτό το τηρούν πολλοί Πόντιοι ακόμη και σήμερα.
Παρά τα προβλήματά τους είχαν δύναμη ψυχής κι έβρισκαν τρόπο να διασκεδάσουν με κάθε ευκαιρία. Ας παραδειγματιστούμε κι εμείς από τους προγόνους μας…
