Σε πολλά χωριά του Πόντου δεν υπήρχαν γιατροί. Όταν κάποιος αρρώσταινε, προσπαθούσαν να τον κάνουν καλά με τα γιατροσόφια. Αν δεν είχαν αποτέλεσμα τότε καλούσαν τον παπά να διαβάσει ευχές εξορκισμού ή να κάνει αγιασμό.
Ο παπάς να χαρτοδεβάζ’ τον άρρωστο.
Ο παπάς λοιπόν διάβαζε την ευχή στον άρρωστο και παράλληλα του πρόσφερε αφεψήματα από διάφορα βότανα.
Μετά κατέφευγαν στα γητέματα και στα ξόρκια. Κάτι αντίστοιχο γινόταν και στην αρχαιότητα με τις γνωστές επωδές. Πρόκειται για μια θερπευτική μέθοδο που όπως δείχνει και η λέξη στηρίζεται στην επωδή δηλαδή στο λόγο που άδεται, τραγουδιέται ή ψάλλεται.
Ακόμη και σήμερα τα ξόρκια μουρμουρίζονται με μονότονη φωνή. Ο Ασκληπιός στην αρχαιότητα χρησιμοποιούσε τις επωδές, παράλληλα με τα φυσικά μέσα θεραπείας όπως τα βότανα.
(Εδεσματολόγιον του Πόντου της Έφης Γρηγοριάδου)
Σχετικά άρθρα:
Ποντιακά γιατροσόφια: Πώς θεράπευαν τον πόνο και τις ασθένειες
