Η λαπαροσκοπική χειρουργική είναι γνωστή και ως “ενδοσκοπική” η “ελάχιστα επεμβατική” χειρουργική. Ειδικά κατασκευασμένα εργαλεία και μία κάμερα με τη βοήθεια ψυχρού φωτισμού εισάγονται στις κοιλότητες του ανθρώπινου σώματος και υπό μεγέθυνση εκτελούν με λεπτούς χειρισμούς σύνθετες επεμβάσεις.
Το όφελος για τον ασθενή αναδεικνύεται από το πρότυπο της πλέον διαδεδομένης επέμβασης, της “λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής”:
Ανοικτή μέθοδος:
Ο ασθενής υποβάλλοταν στην επέμβαση μέσω μίας τομής τουλάχιστον 15cm και παρέμενε στο νοσοκομείο για 4-5 ημέρες. Επίσης είχε σημαντικές ανάγκες για παυσίπονη αγωγή και αντιμετώπιζε την πιθανότητα για σειρά επιπλοκών από το αναπνευστικό και κυρίως την εγχειρητική τομή (λοιμώξεις, κήλες κλπ).
Λαπαροσκοπική μέθοδος:
Η νοσηλεία διαρκεί 24 ώρες και ο ασθενής χωρίς έντονο πόνο αναρρώνει γρήγορα. Υπολογίζεται ότι η πλήρης επάνοδος στις δραστηριότητές του μπορεί να γίνει και σε λιγότερο από μία εβδομάδα. Αντίστοιχα και στις βαρύτερες επεμβάσεις (κολεκτομή, γαστρεκτομή, σπληνεκτομή), η ανάρρωση είναι εντυπωσιακά ταχύτερη στις λαπαροσκοπικές επεμβάσεις, οι επιπλοκές λιγότερες και η επάνοδος στις συνήθεις δραστηριότητες αμεσότερη.
Φυσικά, αν και η λαπαροσκοπική χειρουργική συνοδεύεται συνολικά από λιγότερες επιπλοκές σε σχέση με την ανοικτή, οι επεμβάσεις στην ουσία τους παραμένουν ίδιες. Κατά συνέπεια, επιπλοκές συνυφασμένες με τη φύση μίας επέμβασης, μπορεί να παρουσιασθούν ανεξάρτητα από το είδος της προσπέλασης που θα επιλεγεί.
Ειδικά για τη βαριατρική χειρουργική, η λαπαροσκόπηση έδωσε τη μεγάλη ώθηση την τελευταία δεκαετία ώστε οι αντίστοιχες επεμβάσεις να εξαπλωθούν σε όλον τον κόσμο. Οι παχύσαρκοι ασθενείς δεν ανέχονται καλά την ανοικτή χειρουργική. Αντιμετωπίζουν έντονα αναπνευστικά προβλήματα ενώ οι επιπλοκές από την τομή είναι συχνές και επικίνδυνες. Με την λαπαροσκοπική τεχνική είναι πλέον εφικτό οι ασθενείς να έχουν ήπια μετεγχειρητικά πορεία με ελάχιστο πόνο και σύντομα να αναλαμβάνουν όλες τους τις δραστηριότητες.
Πηγή: iator
